Bir gün Sefer abi bizi iftara davet etti. Ezan okundu. Bir bardak su içti. Sonra hizmet etmekten bir türlü sofraya oturmadı. Ben ikide bir "Abi otur iki lokmada sen al." desem de o hizmet etmeye devam etti. Dedim ki, "Abi, yesen de yemesen de ağzımıza düşürmedin derim. En iyisi otur şuraya. "

Sofraya oturduk ezan okundu
Sefer abi düşürmedi ağzıma
Ne bulduysa hapur hupur götürdü
Sefer abi düşürmedi ağzıma

Ne ara yedin bitirdin çorbayı
Varmış göremedim yemiş dolmayı
Kenara bıraktı hatır sormayı
Sefer abi düşürmedi ağzıma

Davet etti kalktık gittik yanına
Tabakları çekip durdu önüne
Kurtulamaz düştü artık dilime
Sefer abi düşürmedi ağzıma